duisternis

wormholes

when i think of you

a wormhole appears

in the black of my heart

dark matter swallows
strings of sweetness

invisible funnels

swirl me into a

new continent inside

i have drawn a coastline 

under broad lucid sky
and desolate beats 

where my soul sings

crystals grow 

beneath my feet

one body dancing 

churning out the dirt

lighter and lighter and brighter

your sun rises in me

obsessie

hoe een gedachte 

je steeds weer 

penetreert

terwijl je rustig zit 

aan je keukentafel

en het voorzichtig sneeuwt

raken mijn trillingen 

vast de jouwe

aarzelende rimpeling 

in een kosmisch meer

meer kan het niet zijn

Pad Mariënhage

Frishevig volgroen,

stuwende sapstromen,

gevuld, vervuld, verzadigd.

Uiteen, bijeen.

Verlatend gebladerte,

hiaten in de kern.

Morsig vaalgroen,

roest op de randen,

geel vanuit de nerf.

Volmaakt bescheiden

knokige bast.

Buitelende vellen

vallen als een oude huid,
zwicht voor nieuw leven.